Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2008

Δημοκρατία Ή Κομματική Ολιγαρχία ;

Λιγότερο απο ένας μήνας απέμεινε για την στιγμή που ο Κύπριος πολίτης θα χρησιμοποιήσει το ιερό δικαίωμα της ψήφου, ψηφίζοντας ένα εκ των 9 υποψηφίων για το ύψιστο δικαίωμα της Κυπριακής δημοκρατίας, αυτό του προέδρου.
Τις τελευταίες μέρες, όπως και πολλοί άλλοι πολίτες, παρακολουθώ τις συζητήσεις μεταξύ των αντιπροσώπων των 3 υποψηφίων για την προεδρία, Δημήτρη Χριστόφια, Ιωάννη Κασουλίδη και Τάσου Παπαδόπουλλου.
Όλα τα ΜΜΕ παρουσιάζουν μόνο τους συγκεκριμένους 3 υποψήφιους, μερικές φορές μπορεί και τον Ματσάκη ή τον Κ.Θεμιστοκλέους.
Επακόλουθο λοιπόν είναι, ο Κύπριος πολίτης να μην έχει ολοκληρωμένη άποψη για όλους τους υποψήφιους του προεδρικού αξιώματος, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να ψηφίζουν ένα εκ των τριών υποψηφίων.
Δεν φτάνει μόνο αυτό, όταν ακούνε για τους άλλους υποψήφιους, δεν δίνουν σημασία φέρνοντας ως επιχείρημα την μη ενασχόληση των "μικρών" υποψηφίων με την πολιτική.
Αυτό κατ'αρχάς, σαν επιχείρημα, δεν στέκει λόγω του ότι για να ασχολείται κάποιος με τα πολιτικά, δεν σημαίνει οτι πρέπει να ανήκει σε κάποιο κόμμα. Επίσης, πως μπορούν να χρησιμοποιούν αυτό το ανόητο επιχείρημα αφού οι περισσότεροι απ'τους "μικρούς" υποψηφίους έχουν ξεκάθαρες απόψεις για το Κυπριακό και την εσωτερική διακυβέρνηση ;
Άξιον απορίας !
Απομονώνονται και περιθωριοποιούνται λοιπόν με αυτό τον τρόπο οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι.
Περιθωριοποιούνται τόσο απο τα ΜΜΕ, αλλά και απο τα μεγαλύτερα 3 κόμματα της Κύπρου.
Καταντά λοιπόν η Κυπριακή Δημοκρατία, απο "Δημοκρατία" σε κομματική ολιγαρχία !
Και αυτό πρέπει να απασχολεί όλους μας εφόσον δηλώνουμε θερμοί υποστηρικτές της δημοκρατίας και της ελεύθερης άποψης.
Ζητάμε λοιπόν απο το κράτος αλλά και τα διάφορα ΜΜΕ, να διοργανώσουν εκπομπές-συζητήσεις στις οποίες θα συμμετέχουν όλοι οι υποψήφιοι, ανεξάρτητοι και μή .
Και αν δεν μπορεί να γίνει συζήτηση μεταξύ όλων των υποψηφίων ( και των 9 ), ας γίνουν πολλές συζητήσεις παρόντων 3-4 υποψηφίων, για να μπορέσει ο κάθε πολίτης να μάθει τις θέσεις και τα πιστεύω κάθε υποψηφίου.
Με αυτό τον τρόπο, ο κάθε Κύπριος ψηφοφόρος, αποκτώντας πιο ολοκληρωμένη άποψη για τον κάθε υποψήφιο, θα ψηφίσει με καθαρή συνείδηση τον υποψήφιο που υποστηρίζει.
Εμπρός λοιπόν, για μια Κύπρο πιο ελεύθερη, πιο δημοκρατική...

1 σχόλιο:

politispittas είπε...

Ουσιαστικά τα όσα σωστά θέτεις στο κείμενο, αποτελούν μέρος μίας τεράστιας συζήτησης και ανταλλαγής πολλών προβληματισμών που γίνεται τα τελευταία χρόνια σε όλο το φάσμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αντικείμενο «περισσότερη Δημοκρατία».

Δεν είναι τυχαίο, πως ακόμα και σε επίσημα κείμενα της Ε.Ε. υπάρχουν συχνές, πολύ συχνές αναφορές στην Αθηναϊκή Άμεση Δημοκρατία την οποία διόλου λίγοι Δυτικοευρωπαίοι προβάλλουν ως παράδειγμα και αντικείμενο έμπνευσης για τις πολιτικές λύσεις που πρέπει να βρεθούν το συντομότερο.

Το κείμενο κατά συνέπεια με βρίσκει γενικά σύμφωνο στις σκέψεις που διατυπώνει.

Ωστόσο, πιστεύω πως στην εκλογική διαδικασία ο Πολίτης οφείλει να μετέχει και όχι να απέχει επειδή ίσως διαφωνεί με την ποιότητα της Δημοκρατίας στη δεδομένη στιγμή. Στο κάτω κάτω, μπορεί ο Πολίτης με τις επιλογές του να αναδείξει τους προβληματισμούς του, ακόμα και με τη λευκή ψήφο.

Βέβαια, ερχόμενος στα της Κύπρου, θεωρώ πως η επερχόμενη εκλογή είναι εξαιρετικά κρίσιμη για να μπορεί να δικαιολογήσει είτε την αποχή είτε το άκυρο/ λευκό. Πιστεύω πως πρέπει να υπάρξει επιλογή, έστω και με τη λογική του «μη χείρον βέλτιστον»

Για την «ποιότητα» των λεγόμενων μικρών υποψηφίων ας μου επιτραπεί να αμφιβάλλω. Με δεδομένο πως δεν υπάρχει περίπτωση να εκλεγούν ποτέ στο ύπατο αξίωμα (ο κος Ματσάκης και ο κος Θεμιστοκλέους) αναρωτιέμαι τι επιδιώκουν;

Στον πρώτο γύρο…θα συγκεντρώσουν και οι δύο ένα ποσοστό περίπου στο 5% με 6% και πολύ λέω ίσως.

Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ –και με στεναχωρεί αφάνταστα είναι πως μαζεύουν ότι μπορούν για να έχουν να δώσουν στο δεύτερο γύρο σε κάποιον.

Με τι ανταλλάγματα;

Για αυτό και πιστεύω πως πρέπει να αγνοηθούν παντελώς.