Η κοινωνία αυτονομημένη από τις ανάγκες της

Εάν κάποιος δει με προσοχή τον τρόπο που ο σημερινός άνθρωπος διακανονίζει τον βίο του, τις προτεραιότητες που έχει στην ζωή του αλλά και τι άξονα αναφοράς έχουν οι θεσμοί που βρίσκονται στην κοινωνία, θα κατανοήσει εύκολα ότι η κοινωνία πολύ απλά είναι ανεξαρτητοποιημένη από τον ίδιο τον εαυτό της.

Μια κοινωνία αν δεν κομίζει έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής, άρα και στόχο, τότε είναι καταδικασμένη πολύ απλά να μην κομίσει, εν τέλει, ετερότητα. Δηλαδή, προσωπικότητα. Αυτό που θα ξεχωρίζει την κοινωνία την ελληνική για παράδειγμα από την κοινωνία της Γερμανίας κ.ο.κ. Μια κοινωνία με ιδιαιτερότητα.

Εάν ο ελληνισμός, ο τρόπος του βίου των Ελλήνων δεν έχει καμία διαφορά με τον τρόπο του βίου άλλων εθνών τότε είναι καταδικασμένος να πεθάνει. Είναι καταδικασμένος να ξεχαστεί στην ιστορία και τελικά να γίνει ότι και οι άλλοι είναι. 

Η σημασία του να είσαι Έλληνας

Μεγάλες ελληνικές σημαίες φάνηκαν εκείνο το βράδυ, όταν εκλέξαμε τον Νίκο Αναστασιάδη, στο ανώτατο αξίωμα. Η Κύπρος είναι Ελληνική αντηχούσε στο στάδιο “Ελευθερία” και όλοι χαρούμενοι φωνασκούσαν. Ξάφνου ο ηγέτης είχε στείλει χαιρετισμό προς τους Τουρκοκύπριους, το πλήθος άρχισε να αποδοκιμάζει για να χειροκροτάει μετά από κάποια δευτερόλεπτα τον ίδιο που αποδοκίμαζε, επειδή τους επίπληξε. Ναι πρόκειται για Κύπριους πολίτες, οι οποίοι έχουν δικαίωμα ψήφου, πιστεύουν ότι η Κύπρος είναι Ελληνική, πιστεύουν ότι είναι Έλληνες αλλά ταυτόχρονα στηρίζουν ένα διαχρονικό πολέμιο της επιβίωσης του Ελληνισμού στο νησί, όσο σκληρό και προσβλητικό κι αν ακούγεται.

Σαράντα φωνάζουν οι σειρήνες…

Από το ιστολόγιο: Αντίσταση Τώρα

Μας διαλύεις όσα χτίσαμε με ψέματα
και μας σνομπάρεις μ’ ένα βλέμμα ξεφτισμένο.
Θα `νιωθες όμορφα αν βάζαμε τα κλάματα
όμως, αγόρι μου, σε έχουμε γραμμένο.

Γ. ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ

Κάθε 20 του Ιούλη γυρνάμε σαν χαμένοι στα οδοφράγματα. Παλιότερα στο Λήδρα Πάλλας, πλέον στη Λήδρας. Δεν είναι ακριβώς οδοφράγματα, ούτε μοιάζουν με σύνορα, όσο κι αν θέλουν κάποιοι να μοιάζουν. Φαίνονται απλώς διάδρομοι για τους τουρίστες ή τους πρόσφυγες που έγιναν τουρίστες. Εν τω μεταξύ εμείς, αποβλακωμένοι, δεν το έχουμε ακόμα συνηθίσει. Διερωτόμαστε συνεχώς αν δεν έφτασαν τελικά οι δέκα χιλιάδες μέλισσες του Ονήσιλου…

Το κυπριακό ζήτημα λύνεται μόνο με «πόλεμο»

Ο ήρωας Τάσος Ισαάκ όταν τον κτυπούσαν θανάσιμα οι "Γκρίζοι Λύκοι".

Ο τίτλος μπορεί να φαίνεται προκλητικός, αιμοβόρος ή ότι άλλο κακό μπορεί να φανταστεί κανείς. Όμως ο "πόλεμος" στον οποίο αναφέρομαι δεν είναι ο πόλεμος διά των όπλων, αλλά ο πόλεμος ο πολιτικός που θα πρέπει η Κυπριακή Δημοκρατία ως μόνο νόμιμο κράτος στο νησί να διεξάγει πρώτα με το Ψευδοκράτος και δεύτερα με την Τουρκία. Αυτό βέβαια ως πρόλογο στο παρών άρθρο. Ας δούμε όμως τις πτυχές, τα προβλήματα και τις αδυναμίες της Κυπριακής Δημοκρατίας και των κομμάτων του τόπου. Επίσης, ας εξετάσουμε, με όσες γνώσεις βέβαια κατέχουμε, πόσο αποτυχημένα είναι τα κόμματα που υπάρχουν επί δεκαετίες και δεν είναι σε θέση ακόμη να μελετήσουν και να παρουσιάσουν μια ολοκληρωμένη στρατηγική απελευθέρωσης για το κυπριακό μας ζήτημα.

Αναγνωρίζοντας τις δομές του Ψευδοκράτους

Μετά την αποδοχή και του κοινού ανακοινωθέντος από τον κατοχικό ηγέτη και την κατοχική ηγεσία, στις ελεύθερες περιοχές γίνεται πολύ έντονη παραφιλολογία σε επίπεδα παραληρήματος  Αυτοί οι οποίοι στηρίζουν το λεγόμενο ανακοινωθέν προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι ο μόνος δρόμος που μπορούμε να ακολουθήσουμε (ο μόνος εφικτός δηλαδή) και ότι τυχόν μη αποδοχή του εν λόγω ανακοινωθέντος από την πλευρά μας, ωθεί την περαιτέρω αναγνώριση του Ψευδοκράτους και δη τη νομιμοποίηση της διχοτόμησης. 

Yπάρχει Θεός ή όχι: Επιστημονική προσέγγιση του θέματος

  Ένα ερώτημα που απασχολεί λίγο-πολύ όλους μας, είναι αυτό της ύπαρξης του Θεού. Υπάρχει Θεός ή όχι; Πολλοί άνθρωποι απορρίπτουν την ύπαρξη του Θεού βασιζόμενοι κυρίως σε επιχειρήματα άθεων επιστημόνων. Απο την άλλη, πολλοί άνθρωποι αποδέχονται τον Θεό, αφού τους εκφράζουν απόλυτα τα επιχειρήματα διαφόρων πιστών (στον Θεό) επιστημόνων. Ποια όμως απο τις δύο ομάδες ανθρώπων έχει την αλήθεια με το μέρος της;

Μελετώντας την ιστορία

Στην φωτογραφία ο Λεωνίδας Λεωνίδου συγγραφέας της τετράτομης βιογραφίας του Γεωργίου Γρίβα Διγενή.

Πρόσφατα, όπως και κάθε χρόνο αυτή την περίοδο, αποδίδονται τιμές ή κριτικές για τον Στρατηγό Γεώργιο Γρίβα Διγενή επ' ευκαιρίας της μέρας του θανάτου του. Δεν θα ήθελα να σταθώ στην κριτική ή να αποκρούσω κατηγορίες προς τον άνθρωπο αυτό απλά με το παρών κείμενο θα ήθελα να δώσω κάποιες απόψεις σχετικά με την μελέτη της ιστορίας αλλά και να παραθέσω τις προϋποθέσεις μελέτης της ιστορίας που θεωρώ ότι είναι σημαντικές για να αξίζει τον κόπο μελέτης της.

Η νοοτροπία των ηττημένων μυαλών

Στην κοινωνία μας, στις μέρες μας, εκτός από την νοοτροπία της καταναλωτικής μας μανίας και ευμάρειας (που σήμερα βεβαίως πλήττεται ανεπανόρθωτα) έρχεται ακόμα ένα στίγμα να σημαδέψει τον τρόπο σκέψης το σημερινού Έλληνα. Αυτό δεν είναι άλλο από την νοοτροπία των ηττημένων και συμβιβασμένων μας μυαλών η οποία εφαρμόζεται σε κάθε ευκαιρία. >>συνέχεια

Καταναλωτισμός: το σύγχρονο πρόβλημα του ελληνισμού

  Ειδικά στις μέρες μας, τα ΜΜΕ και γενικά στην κοινή γνώμη της ελληνικής κοινωνίας, υπάρχει η γνώμη ότι η κρίση που περνάμε σήμερα είναι οικονομική καθαρά και ότι απλά είναι θέμα των τραπεζών. Τα κανάλια και γενικότερα τα ΜΜΕ επί καθημερινής βάσεως ασχολούνται με οικονομικά και μόνον ζητήματα. Ο κόσμος το ίδιο, το ζήτημα της επιβίωσης είναι το σημαντικότερο, πάντοντε.  >>συνέχεια

Για τα γεγονότα στην Πόλη

Διαδηλωτές στην πλατεία "Ταξίμ". Διακρίνεται τούρκικη σημαία με τον γεγοκτόνο του ελληνισμού Κεμάλ.

Μεγάλος ντόρος γίνεται για τα γεγονότα στην Κωνσταντινούπολη. Πολλές οργανώσεις συνήθως "αριστερές" όπως διαφαίνεται δείχνουν αλληλεγγύη στους Τούρκους διαδηλωτές, βεβαίως χωρίς να γνωρίζουν τις προθέσεις του κάθε ενός απ' αυτού. Αν με ρωτάτε εμένα ένα ακόμα μέτωπο ενάντια στο τουρκικό επεκτατισμό (που σήμερα λέγεται κράτος του Ερτογάν) είναι ότι πρέπει για τα Εθνικά μας συμφέροντα καθώς η απασχόληση του τουρκικού κράτους σε οτιδήποτε συνιστά και καθυστέρηση των στην εφαρμογή των επεκτατικών πολιτικών τους. >>συνέχεια

21η Απριλίου: Όχι στην Χούντα του τότε και του σήμερα

  

  21η Απριλίου 2013. Πολλοί δήθεν πατριώτες γιορτάζουν την επέτειο της επιβολής της χουντικής δικτατορίας στην Ελλάδα μας, την 21η Απριλίου του 1967, την άνοδο της Χούντας. Μιας χούντας η οποία προσπάθησε με κάθε τρόπο να καταπνίξει την ελευθερία της έκφρασης και βούλησης του Έλληνα πολίτη. Δεν ήταν λίγοι οι Έλληνες συμπατριώτες μας που εξορίστηκαν στα νησιά, φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν από το χουντικό καθεστώς λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων και απόψεων.  >>συνέχεια

Η άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων στον θαλάσσιο χώρο

‘Εμπροσθοφύλακας‘
05 Μαρτίου 2013
Νικόλας Α. Ιωαννίδης

  Προ ολίγων ημερών σημειώθηκαν σημαντικές εξελίξεις στο χώρο του Αιγαίου, καθώς η Ελλάδα απέστειλε ρηματική διακοίνωση στα Ηνωμένα Έθνη για το θέμα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Η κίνηση αυτή εκλαμβάνεται ως –αργοπορημένη- απάντηση στην παραχώρηση αδειών από την Τουρκία σε πετρελαϊκές εταιρείες για διεξαγωγή ερευνών σε περιοχές που εμπίπτουν και εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Με αφορμή το ανωτέρω περιστατικό, είναι επιτακτική ανάγκη να επανέλθει στο δημόσιο διάλογο το θέμα της επιβολής των κανόνων του Δικαίου της Θαλάσσης, όταν αυτοί δεν γίνονται σεβαστοί. >>συνέχεια

Ο Λαός διόρισε τον επόμενο "δικτάτορα"

Οι δηλώσεις για πρώτη φορά του Νίκου Αναστασιάδη στο Υπουργικό.

 Τελικά η πλειοψηφία του Λαού (όσοι βεβαίως έχουν ψηφίσει) τον επέλεξε να βρίσκεται στο αξίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας για τα επόμενα 5 χρόνια. Με λίγα λόγια ο Λαός επέλεξε τον επόμενο δικτάτορα του για τα επόμενα 5 χρόνια. >>συνέχεια

Ο ναιναίκος "πατριώτης" στο αξίωμα του προέδρου

Αφού δεν κατάφερε να την καταργήσει της κυπριακή δημοκρατία ο "μεγάλος" Νίκος Ανα(ν)στασιάδης προσπαθεί να εκλεγεί στο υψηλότερο αξίωμα αυτής! Με το πρόσχημα του "Ενώνουμε δυνάμεις" και τις λοιπές ουδετερότητες των κενών πολιτικών θέσεων προσπαθεί να πείσει τον λαό ότι η εκλογή του θα δώσει άλλο στίγμα στο μέχρι σήμερα στείρο και σαπειμένο πολιτικό σύστημα. >>συνέχεια

Εκδίκηση. Άραγε χρειάζεται;

Πολλές φορές κάποιοι μπαίνουν στην διαδικασία να σκέφτονται άραγε αν είναι σωστή η προσέγγιση της εκδίκησης όσον αφορά την αντιμετώπιση που θα πρέπει να έχει ο Έλληνας απέναντι στους διώκτες του και σφαγείς του. Γενικώς πάντως το ζήτημα της εκδίκησης υπάρχει μόνο σε συνθηματολογίες αλλά και στο πίσω μέρος του μυαλού κάποιων ανθρώπων. Συνήθως συνδέεται με το μίσος και τον φανατισμό και η εκδίκηση είναι σαφώς ένα φυσικό επόμενο αυτών των δύο. Γενικότερα όμως, εξετάζοντας αυτή την έννοια μπορούμε να πούμε ότι είναι εντελώς λανθασμένη και ότι βγαίνει εκτός των στόχων που πρέπει να έχει ένας Έλληνας που ΔΕΝ ξεχνά! >>συνέχεια

Μια γνώμη πιο σωστή και πιο ελεύθερη

Ενόσω συνεχίζουμε να αναγνωρίζουμε έμμεσα το ψευδοκράτος, να μην προβαίνουμε σε καμιά ενέργεια αντιμετώπισης της τουρκικής προπαγάνδας η Τουρκία ανενόχλητη αλωνίζει στην Κύπρο μας χωρίς κανένας να μπορεί να της πει κάτι. >>συνέχεια